 |
CHABER BŁAWATEK Centaurea cyanus |
Wędrując latem pośród pól z przyjemnością patrzymy na przetykające łany zbóż szafirowe plamki bławatków. Roślina ta odznacza się tak charakterystycznym wyglądem że trudno ją pomylić z inną. Łodygi ma wysokie około (30-90 cm), cienkie, pajęczykowato owłosione i rozgałęzione głównie u góry, liście wąskie, szarozielone. Na szczytach pędu osadzone są koszyczki kwiatowe: z pokrytej łuskami okrywy jajowatego kształtu wyrastają poziomo ciemnobłękitne "płatki", lejkowate, o kilku ząbkach. Rozwijają się od maja do sierpnia.
Znawcy dziejów roślin podają, że łacińska nazwa Centaurea pochodzi od mądrego centaura Chirona, który licznym bohaterom greckiej mitologii wskazywał na właściwości lecznicze tej rośliny.
W czasach, gdy nie znano barwników syntetycznych, z płatków chabra wyrabiano niebieską farbę.
Najcenniejszym surowcem leczniczym tej rośliny są same płatki. Trzeba je ostrożnie wyskubać (zgniatane bledną) i szybko suszyć rozsypane w jednej warstwie na siatce. Najlepiej to robić podczas upalnej pogody, aby wyschły w ciągu jednego dnia. W przeciwnym razie bieleją i tracą wartość.
POŻYTEK DLA ZDROWIA
Kwiaty bławatka są bardzo dobrym środkiem moczopędnym stosowanym w przewlekłych stanach zapalnych nerek i obrzękach w niewydolności krążenia.
Dla uzyskania efektu diuretycznego (moczopędnego) można stosować odwar z samego kwiatu bławatka, lepiej jednak połączyć go z innymi ziołami, na przykład: po 1 łyżce - kwiatu bzu czarnego, krwawnika, liści brzozy, liści skrzypu.
Odwar przygotowuje się z 2 łyżek takiej mieszanki na 2 szklanki wody. Otrzymany płyn trzeba podzielić na 3 porcje i pić 3 razy dziennie między posiłkami.
Można też bławatek używać zewnętrznie przy zapaleniu spojówek i powiek. W tym celu sporządza się odwar z 1 łyżki kwiatów na 1 szklankę wody i stosuje w postaci okładów (przymoczek).
Do tego samego celu dobrze jest łączyć bławatek ze świetlikiem i rumiankiem (w jednakowych ilościach).
Created by: Michał Klimorowski